Ben
çocukluğumu ansıdığım da
daha bir seviyorum seni.,
nedendir bilmem
o kırık kolum,
boynu büküklüğüm,
içime suskundum da..
Kimsede yoktu benim ezincim.,
kimsede benim olmadığım,
kimsede seni bulamadığım gibi..
Eşyalarıyla taşırdım aşkını.,
geride kalan
solmuş fotoğraflardı
sessiz hıçkırıklarım.
Gözlerimi gözlerin yerine bırakarak
görmeye çalışırdım
yaşlı karıncayı,
sokakta ki adamı,
sen gittiğin de hasıl olan
seni, senden sonrayı..
Unutamam.,
unutamadığım eski kalbimde ki
baharını..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder