Penceren de

Rüzgarı yüzüme sürerek,
Dağları aştım.
Turaçın bozkırda ki hüznü
Kayboldu yankılanarak raylarda...

Tren; Penceren de başkalaştım.

Kirpiklerimle
Çam dalları konuştu bazen.
Köpeklerin kızgın havlamaların da
Küçüldü zaman.
Göz yaşlarım vardı.,
İstasyonlar da durduğun an..

Tren;Penceren de başkalaştım.

Dönen demir tekerlekler de
Kaldı
Uzaklaşan evler,insanlar.
Zaman hızlandı.....
Daha yolumun yarısı
Gün ile öpüşünce akşam:

Tren;Penceren de başkalaştım.